Φέτος τη Μάχη της Σέκλιζας την τίμησε το Δημοτικό Σχολείο Καλλιθήρου με τον δικό του τρόπο.
6.3.21
Το σχολείο λιγοστεύει (updated_2025)
[Με αφορμή τον πρόσφατο μεγάλο σεισμό και μια συζήτηση για τη μείωση των μαθητών/μαθητριών του δημοτικού σχολείου, γράφτηκε το παρακάτω κείμενο με στοιχεία από έρευνα του ίδιου του σχολείου, καθώς και τη Wikipedia.]
Το τωρινό κτίριο ξεκίνησε το 1940 και -λόγω Β' Παγκόσμιου Πολέμου και Εμφυλίου- ολοκληρώθηκε το 1950.
|
|
μαθητικός πληθυσμός |
πληθυσμός χωριού |
|
|
1930 |
95 |
περίπου 750 |
Αναλογιστείτε πόσα παιδιά αντιστοιχούν
ανά οικογένεια! |
|
1931 |
125 |
800 |
|
|
|
|
|
|
|
1940 |
221 |
967 |
|
|
|
|
|
|
|
1950 |
2/θέσιο:
192 |
περίπου 890 |
Μεταπολεμική & μετεμφυλιακή περίοδος, μετανάστευση. |
|
1959 |
70 |
|
|
|
|
|
|
|
|
1971 |
178 |
1.074 |
|
|
|
|
|
|
|
1981 |
περίπου 70 |
1.007 |
|
|
|
|
|
|
|
1991 |
4/θέσιο:
περίπου70 |
1.152 |
|
|
1998 |
6/θέσιο |
|
Καλλίθηρο: έδρα Δήμου Ιτάμου |
|
|
|
|
|
|
2001 |
περίπου 60 |
1.114 |
|
|
2008 |
47 |
|
|
|
|
|
|
|
|
2010 |
|
|
Η οικονομική κρίση φέρνει στη Σέκλιζα
παιδιά από γύρω χωριά που κλείνουν τα σχολεία τους. |
|
2011 |
περίπου 60 |
928 |
|
|
|
|
|
|
|
2021 |
περίπου 50 ; |
797 |
|
18.11.19
13.11.19
Εργασίες στη στέγη τού σχολείου

30.4.19
αυστηρό κλάδεμα δέντρων
Η «καρατόμηση» των δένδρων στην πόλη, ζημιώνει αντί να ωφελεί!
«Κλαδεύουμε έτσι τα δένδρα λόγω έλλειψης πόρων»
23.10.18
5.4.12
όταν το ζιγαρδέλι* συνάντησε την τουρκοπούλα
Εντύπωση έκαναν οι αναγνώσεις από μαθητές / μαθήτριες μεταφρασμένων κειμένων του πρώτου παραμυθιού στα αγγλικά, γαλλικά, ρώσικα και αλβανικά.
![]() |
| από το σκηνικό της εκδήλωσης |
24.2.12
χρονο-καθυστέρηση
24.3.08
"η ιστορία του δημοτικού σχολείου"
4.3.08
ζητείται σπουδαίος/-α Σεκλιζιώτης/-ισσα
Έτσι το δημοτικό σχολείο του χωριού μας πρέπει ν' αποκτήσει ένα όνομα, όπως και το νηπιαγωγείο ένα άλλο.
Υπάρχει κάποιος/α -με καταγωγή έστω από το χωριό- που αξίζει να τιμηθεί μ' αυτό τον τρόπο; Κι από ποιο κοινωνικό πεδίο πρέπει να είναι; Ιστορικό; Εκπαιδευτικό; Πνευματικό; Αγροτικό; Πολιτικό; Πολιτιστικό;
Κι αν δεν υπάρχει κάποιος/α με καταγωγή, μήπως υπάρχει κάποιος/α που έβαλε τη σφραγίδα του στην ιστορία και εξέλιξη του χωριού μας;
Ήρθαν με μορφή σχολίου δυο ονόματα:
-Χαρίλαος Φλωράκης
-Βαγγελίτσα Κουσιάντζα
«Δεν έχω μπροστά μου παρά λίγα λεπτά (...). Επειτα πλέον φεύγω για πάντα. Εσύ να εργαστείς στο σχολείο και να δόσεις στη νεολαία να πιστέψει τι είναι κείνο που γι' αυτό εμείς πεθαίνουμε υπερήφανοι για την Ελλάδα, και πηγαίνουμε ψηλά με τη συνείδησή μας καθαρή (...). Δε θέλω να με κλάψετε, ούτε και να πενθήστε. Η θυσία μας που γίνεται, θα γίνει φάρος που θα φωτίσει όλο τον κόσμο για μια καλύτερη ζωή. Σ' όλο τον δικό μας κόσμο σκόρπα τους ενθουσιώδεις χαιρετισμούς μας.
Σας αποχαιρετώ παντοτινά
ΥΓ: Ερχονται να μας πάρουν για το σφαγείο. Θάρρος και υπομονή. Μη μας ξεχάστε.
Εύχομαι οι κόποι μας γρήγορα να αποβούν σε όφελος όλου του λαού».Το τελευταίο γράμμα της Βαγγελίτσας Κουσιάντζα, δασκάλας από τον Παλαμά - Καρδίτσας, μαχήτριας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Γράφτηκε σε θάλαμο μελλοθάνατων, στις 8 Μάη του 1947.
[πηγή: εφ.Ριζοσπάστης, 29.11.06]







