Χρήστος Παπακώστας: "Χορευτικοί Πολιτισμοί"

Ο Χρήστος Παπακώστας κινείται στους ακαδημαϊκούς κύκλους (ΤΕΦΑΑ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών), μελετώντας τον ελληνικό παραδοσιακό χορό.

Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε ένα βιβλίο, του οποίου φέρει τη συν-επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης.

• Ο χορός είναι κάτι περισσότερο από μια αισθητική της ζωής –είναι η ενσάρκωση της ζωής.
• Με ποιον τρόπο χρησιμοποιείται ο χορός για τη διαμόρφωση της εθνικής ιδεολογίας; Πώς συνδέονται ο χορός και η εθνότητα, το φύλο, η υγεία, η παγκοσμιοποίηση και ο εθνικισμός, ο καπιταλισμός και η μετααποικιοκρατία; 

 

 Η άλλη πλευρά του "χορού". Η πολιτισμική.

νέο βιβλίο για την Σέκλιζα

Ποιο βιβλίο διαβάστηκε περισσότερο σήμερα στο χωριό;
Το βιβλίο του Δημήτρη Ι. Ντελή (γεωπόνου-οικονομολόγου) με τίτλο: ΚΑΛΛΙΘΗΡΑ - ΣΕΚΛΙΖΑ - ΚΑΛΛΙΘΗΡΟ: Ένα Καραγκουνοχώρι με Δυόμισι Χιλιάδες Χρόνια ΙΣΤΟΡΙΑ.
Καλό διάβασμα!

παγανιστικές δοξασίες @Σέκλιζα

Επιτέλους, η Σέκλιζα βρήκε τη θέση της στην "φανταστική" λογοτεχνία. Το ανακαλύψαμε σε μια σελίδα στο facebook, σε ένα βιβλίο και γράφτηκαν και σε σχετικά άρθρα. Ηθικός αυτουργός ο Χρυσόστομος Τσαπραΐλης, που θυμήθηκε να βάλει στα γραπτά του και την Σέκλιζα.
Αντιγράφουμε στιγμές:

• Σέκλιζα, είναι ταυτόχρονα τρομακτική και γοητευτική. Υποτίθεται ότι στην αρχαιότητα η Σέκλιζα ήταν το δικαστήριο των νεκρών. Οι δικαστές του Άδη, οι 3 Μοίρες, που γνωρίζουν παρελθόν, παρόν και μέλλον,  κάθονταν εκεί και δίκαζαν τα σώματα των νεκρών. Η απόφαση για κάθε έναν του δινόταν μέσα σε φιαλίδιο. Ο νεκρός δεν ήταν υποχρεωμένος να δει την τιμωρία εκείνη τη στιγμή. Μπορούσε να περιπλανιέται ανάμεσα στους ζωντανούς για κάμποσο διάστημα. Κάποια στιγμή όμως έπρεπε να το ανοίξει και να πιει το υγρό. Αν δεν το έκανε, τον περίμενε μεγαλύτερη τιμωρία. Αυτό το δικαστήριο λέγεται ότι είναι μια σάλα τόσο μεγάλη που για να να τη διασχίσεις χρειάζονται τρεις γενιές. Ξεκινάς σήμερα εσύ και φτάνει το εγγόνι σου στο τέρμα, λίγο πριν πεθάνει!

  •  Οι γηραιότεροι, καθώς και όσοι έχουν ανατραφεί δίχως άσφαλτο και τσιμέντο κάτω από τα ποδάρια τους παρατήρησαν πως κανένας πολυέλαιος δεν κουνήθηκε, κανένα καντήλι δεν άρχισε να τρέμει χαμηλώνοντας τη φλόγα του με δέος. Αντιθέτως, όσοι αλαφροΐσκιωτοι ήταν στα σπίτια τους όταν αυτά άρχισαν να τρέμουν ήταν σίγουροι πως κάποιο οργισμένο θεριό αλωνίζει τα θεμέλια. Έντρομοι νεωκόροι ορεινών ξωκλησσιών είδαν ρωγμές πάνω σε διπλοσφράγιστους τάφους. Οι ίσκιοι από τις συκιές της επαρχίας απομακρύνθηκαν από τα δέντρα τους, ψάχνοντας την κοντινότερη σχισμή για να συρθούν μέσα στις ανήλιαγες πολιτείες - το δικαστήριο των ψυχών είχε συνεδριάσει για τελευταία φορά.

  Βαθιά κάτω από τη Σέκλιζα δικάζονταν οι νεκροί. Είναι μια σάλα τόσο μεγάλη που για να να τη διασχίσεις χρειάζονται τρεις γενιές - αν ξεκινήσεις νέος από τη μια μεριά, το εγγόνι σου θα φτάσει τελικά στην άλλη άκρη, λίγο πριν ξεψυχήσει. Εκεί θρόνιαζαν έως χτες οι δικαστές του Άδη, με τις πλατύγυρες ματιές τους που βλέπουν ταυτόχρονα παρόν, παρελθόν και μέλλον. Κάθε κρύο σώμα δικάζονταν εκεί με απέραντη αυστηρότητα, και παραλάμβανε την απόφαση μέσα σε φιαλίδιο. Δεν ήταν υποχρεωμένος ο νεκρός να ανοίξει αμέσως το δοχείο και να μάθει την απόφαση - μπορούσε να την κρατήσει μαζί του για όσο καιρό ήθελε, και να περιπλανιέται ανάμεσα στους ζωντανούς τα βράδια. Όμως η απόφαση κάποτε έπρεπε να πιωθεί, και τότε η αυστηρότητα των δικαστών έπεφτε πάνω στον νεκρό - δεν είχαν υπάρξει μεγαλύτερα καθάρματα από δαύτους τους κριτές.
  Χτες το πρωί είχε συνέλθει το δικαστήριο για κρίνει έναν παμπόνηρο από το Ζουλευκάρι που είχε ξεγελάσει αμέτρητες φορές τους συγχωριανούς του, τους περαστικούς, τον Ήλιο και το Φεγγάρι. Ακόμη και τον Θάνατο τον ίδιο είχε πλανήσει, κι έτσι έζησε για τετρακόσια χρόνια, μέχρι που έγινε σκελετός με ανάσα. Τον βρήκε τελικά ο Χάροντας, και τον κατέβασε στο δικαστήριο. Τόση ήταν όμως η ευγλωττία του που αντί να παραλάβει απόφαση ο ίδιος, κατάφερε να δικάσει τους δικαστές, και να τους παραδώσει αυτός μια νταμιτζάνα με την κρίση που τους άρμοζε. Την άνοιξαν οι δικαστές, και ήπιαν το ζωμό του γραφτού τους, κι αμέσως σάλεψαν από το κρίμα για όσες ψυχές είχαν καταδικάσει. Πήραν να τρέχουν κάτω από τη Γη, φτάνοντας μέχρι και την Καρδίτσα, και οπούθε βρίσκανε υπόγειο το βροντάγανε, μπας κι έβρουν τα κόκαλα των δικασμένων, να τους δώσουν συγχώρεση. Για αυτό λοιπόν βρόνταγαν τα κτίρια εχτές, και θα βροντάνε ακόμη για μέρες πολλές, έως ότου πάρουν άφεση οι δικαστές από όλους τους αδικημένους.
  

   

 

η τελευταία μαύρη γάτα...

Συνεχίζοντας τις δράσεις της, η Κοινοτική-Λαϊκή Βιβλιοθήκη Καλλιθήρου σε συνεργασία με εργαστήρι «Ρόδα», την Κυριακή 9 Μαρτίου και ώρα 11:00 π.μ., στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του χωριού, πραγματοποιεί εκπαιδευτικό δράμα που απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 9-12 ετών*.

Το δράμα που είναι βασισμένο στο βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά «η τελευταία μαύρη γάτα» διερευνά τη στάση μας απέναντι στη διαφορετικότητα και την εμψύχωση έχουν αναλάβει οι: Μαρία Μπαρμπατσάλου και Όλγα Μητσοπούλου εκ μέρους του εργαστηρίου «Ρόδα» που λειτουργεί στην Καρδίτσα (Ν. Χαρίτου 35, πλατεία Στρατολογίας, τηλ. 674283540, 7977395903).

_______________

*καλό είναι τα παιδιά να φορούν άνετα παπούτσια και ρούχα

οι Παλαιοί Πολεμιστές «στους δρόμους του αγώνα»

Τη «Σέκλιζα, στους δρόμους του αγώνα» (1940-1950) παρουσιάζει στο καινούριο του βιβλίο ο συγγραφέας Βασίλης Φυτσιλής, με έντονα αυτοαναφορικά και αυτοβιογραφικά στοιχεία. Διαποτισμένος και περήφανος για την ιδεολογία που πρεσβεύει σε πολλά σημεία σπάει την ιστορική γραμμή της αφήγησής του.

Στιγμές «παραμυθάς» και ρομαντικός, ένας μετανιωμένος κυνηγός, ένας λαϊκός παρά αστικός διανοούμενος, ορίζοντας ένα διαφορετικό ύφος συγγραφής της τοπικής ιστορίας του χωριού. Σε εξομολογητικό σχεδόν ύφος, ο συγγραφέας επαναφέρει στοιχεία παλιότερων λογοτεχνικών του έργων στην ιστορική τους διάσταση, επιβεβαιώνοντας αντιστοιχίες που υποπτευθήκαμε (π.χ. το χωριό Πλατανίτσα στο μυθιστόρημα το Γιοφύρι είναι η Σέκλιζα και άλλα).

όταν το ζιγαρδέλι* συνάντησε την τουρκοπούλα

* η καρδερίνα στα κρητικά

Η ηθοποιός και συγγραφέας Μαρινέλλα Βλαχάκη επισκέφτηκε το δημοτικό σχολείο του χωριού μας το πρωί της Τετάρτης 4 Απριλίου. Τα παιδιά διάβασαν και παρουσίασαν στη συγγραφέα διασκευές των παραμυθιών "Το κύμα και ο γέροντας ζωγράφος", "Το ζιγαρδέλι και τα τρία πανέμορφα καναρίνια", καθώς και συζήτησαν μαζί της.
Εντύπωση έκαναν οι αναγνώσεις από μαθητές / μαθήτριες μεταφρασμένων κειμένων του πρώτου παραμυθιού στα αγγλικά, γαλλικά, ρώσικα και αλβανικά.

από το σκηνικό της εκδήλωσης

Το απόγευμα της προηγούμενης μέρας, σε εκδήλωση του Συλλόγου Κρητών Καρδίτσας, παρουσιάστηκε στο Παυσίλυπο το βιβλίο της συγγραφέα "Σιλάνς Σιλβουπλέ" (εκδόσεις Μετρονόμος).