ΑΠΟΨΕ, Σα 22 Ιουλ, 9.30μ.μ. @πλατεία

ΑΠΟΨΕ, Σα 22 Ιουλ, 9.30μ.μ. @πλατεία
αφιέρωμα στην Μ.Ασία (Χορευτικός Όμιλος Καλλιθήρου)

3.3.14

οι Παλαιοί Πολεμιστές «στους δρόμους του αγώνα»



Τη «Σέκλιζα, στους δρόμους του αγώνα» (1940-1950) παρουσιάζει στο καινούριο του βιβλίο ο συγγραφέας Βασίλης Φυτσιλής, με έντονα αυτοαναφορικά και αυτοβιογραφικά στοιχεία. Διαποτισμένος και περήφανος για την ιδεολογία που πρεσβεύει σε πολλά σημεία σπάει την ιστορική γραμμή της αφήγησής του.
Στιγμές «παραμυθάς» και ρομαντικός, ένας μετανιωμένος κυνηγός, ένας λαϊκός παρά αστικός διανοούμενος, ορίζοντας ένα διαφορετικό ύφος συγγραφής της τοπικής ιστορίας του χωριού. Σε εξομολογητικό σχεδόν ύφος, ο συγγραφέας επαναφέρει στοιχεία παλιότερων λογοτεχνικών του έργων στην ιστορική τους διάσταση, επιβεβαιώνοντας αντιστοιχίες που υποπτευθήκαμε (π.χ. το χωριό Πλατανίτσα στο μυθιστόρημα το Γιοφύρι είναι η Σέκλιζα και άλλα).

Δυνατά σημεία του βιβλίου:
-η συναισθηματική διάσταση της σχέσης Βασίλη Καπνιά – Βαγγελίτσας Κουσιάντζα (σ.164)
-οι μαρτυρίες των «καταδιωκόμενων» (σ.213, 220)
-η ιστορία των φυλακισμένων γυναικών επί γερμανικής κατοχής (σ.117)
άραγε, ποιος και γιατί φωτογράφισε τις φυλακισμένες γυναίκες;
-η μαρτυρία της Σοφίας Παπαλέξη για τη δολοφονία του αδερφού της (σ.229)
-η ιστορία της 2χρονης Αλεξάνδρας στο Τρίκερι (σ.239)
-η εποχή των Ιταλών αιχμαλώτων στο χωριό (σ.113)
-η ιστορία του Νέστορα Αδάμου (σ.198)
-ο δάσκαλος Αλέκος Φυτσιλής (σ.90)
-ο θεσμός του Λαϊκού Δικαστηρίου (σ.105, 110)
-η πολιτιστική δράση της ΕΠΟΝ (σ.72)
-το γράμμα πριν την εκτέλεση του Βαγγέλη Μανόπουλου (σ.299)

Αναζητώντας την αφετηρία και τη δύναμη, τους ανθρώπους που έσπρωξαν το χωριό στους δρόμους του Αγώνα, βρήκαμε μια πιθανή (προφανώς όχι τη μοναδική) απάντηση σε τούτο το βιβλίο, που αρχίζουμε να υποστηρίζουμε, αφού τη διασταυρώσαμε με ιστορικά στοιχεία στοιχεία, όπως:

«Oι στρατιώτες που παρέμειναν στο μικρασιατικό μέτωπο επί αρκετά χρόνια, επιστρέφοντας στην Eλλάδα, έφεραν μαζί τους και αρκετές σοσιαλιστικές και επαναστατικές ιδέες. Με την επιστροφή τους το 1922-1923, είχαν ήδη ορκιστεί να τελειώνουν μια και καλή με τους εσωτερικούς εχθρούς τους, δηλαδή τους τσιφλικάδες και τα όργανά τους. Έτσι, άρχισαν να οργανώνονται σε πόλεις και χωριά, αποτελώντας το κίνημα των παλαιών πολεμιστών το οποίο έθεσε άμεσα το ζήτημα της τιμωρίας των υπεύθυνων για τη Mικρασιατική Kαταστροφή και την απαλλοτρίωση και αναδιανομή των τσιφλικιών.»

Θα επανέλθουμε σύντομα (ελπίζουμε) με περισσότερες πληροφορίες για το Σύνδεσμο Παλαιών Πολεμιστών και τη δράση τους στην Καρδίτσα.

[σημείωση: ο συγγραφέας πρόσφερε στο κοινό το βιβλίο του σε εκδήλωση που έγινε στη μνήμη της συζύγου του Αγγελικής]

Δεν υπάρχουν σχόλια: